شما

بله شما.

خدای فراموشکار. همه میگن ماببم که تو رو فراموش میکنیم. ولی به نظر من برعکسه. تویی که فراموشمون میکنی. تویی که میتونی دست مخبت ب سروگوش زندگیامون بکشی ونمیکشی. تویی که خدایی ولی ما رو حتی بعنوان بنده ت قبول نداری.

خواستم بگم نیستی. هیچ جا. حتی تو عمق این آرامش تلخ. نیستی حتی توی لبخند مادرم. نیستی حتی...

دوست دارم انکارت کنم. لطفا فکر کن که واقعیه. :-)

واسه کی خودمو لوس کنم پس...